Ο φασισμός μετά από 41 χρόνια…

    Σαρανταένα (41) χρόνια μετά την ζοφερή νύχτα που κράτησε εφτά (7) ολόκληρα χρόνια. Των συνταγματαρχών. Το αποκορύφωμα του φασίζοντος μετεμφυλιακού κράτους. Μετά από τόσα χρόνια και δεν μπορούμε να πούμε ότι ο φασισμός στη χώρα μας ηττήθηκε. Ψηφίδες του αλλά και σκηνές του ζούμε και σήμερα με διάφορες μορφές κάθε φορά. Η τηλε”δημοκρατία” – μιντιοκρατία, ο εργασιακός μεσαίωνας και εκ-βιασμός των εργαζομένων, οι κάμερες παντού, οι διώξεις εισαγγελέων που κρίνουν με τόλμη την κατάσταση της επίσημης δικαιοσύνης, οι τηλεφωνικές υποκλοπές και το ηλεκτρονικό φακέλωμα, ο ρατσισμός πάσης φύσεως, η εκμετάλλευση και η δίωξη των μεταναστών, οι απαγωγές εις βάρος τους, ο εθνικισμός και κοινοβουλευτικοποίησή του, οι στρατιωτικοποιημένες παρελάσεις στα σχολεία, η απόσυρση βιβλίων από τις σχολικές αίθουσες και βιβλιοθήκες.

 

  

δια στόματος Γιώργου Σεφέρη…

    Είναι πολλές οι μορφές του φασισμού σήμερα, τις οποίες μπορείς να καταγράψεις κι εσύ φίλε και σύντροφε αναγνώστη.

 Κι όπως έχει πει και ο Φ. Λάδης:

“Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον

καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει

Τι κρύβει μέσ’ στα δόντια του, το ξέρω

καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι

 

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν

και χάνονται βαθιά στα περασμένα

Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν

μα όχι και το μίσος του για μένα

 

Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον

Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον

 

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος

που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι

Το κουρασμένο βήμα του το ξέρω

και την περίσσια νιότη μας την ξέρει

 

Μα πάλι θε ν’ απλώσει σα χολέρα

πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου

Και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα

αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου”