άρθρα συντρόφων

Αντεπίθεση στη ζούγκλα

του Στέλιου Αναστασόπουλου (“ΑΥΓΗ”, 02/12/2008)

γραμματέα Π.Κ. ΣΥΝ Καλλιθέας

Γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι έχει ξεκινήσει με αποφασιστικότητα η συντονισμένη επίθεση των μιντιοκρατών στην αναδυόμενη ριζοσπαστική αριστερά και, εν προκειμένω, στον ΣΥΡΙΖΑ. Το σύνθημα δόθηκε με τη μήνυση Βγενόπουλου -χαρακτηριστική περίπτωση ανδρός που χρηματοδοτεί κανάλια και εφημερίδες προκειμένου να υπηρετούν τα οικονομικά συμφέροντα και τις πολιτικές του φιλοδοξίες- στον Αλέξη Τσίπρα. Σταδιακά, τα τηλεοπτικά πάνελ κατέληξαν να είναι αποκλειστικώς δικομματικά, συνήθως με παρευρισκόμενους δύο δημοσιογράφους συνοδοιπόρους της εξουσίας. Τα ρεπορτάζ των καναλιών δεν περιλαμβάνουν τις δεκάδες, εβδομαδιαία,  δραστηριότητες του ΣΥΝ και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Χαρακτηριστικό είναι ότι δε μεταδόθηκε ούτε καν η πρόσφατη επίσκεψη του προέδρου του ΣΥΝ στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια για την αγωνία, τον αγώνα και τα δικαιώματα των κρατουμένων. Την ίδια ώρα που μία πεντάλεπτη επίσκεψη του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στο… προαύλιο νοσοκομείου καταλαμβάνει τρία (3) λεπτά στα δελτία των 8. Η δε “Ελευθεροτυπία” για την πανελλαδική εξόρμηση των συντρόφων του ΣΥΡΙΖΑ στις τράπεζες αφιέρωσε μισή, μόλις, σελίδα στο οικονομικό, μάλιστα, ένθετο, δίπλα δηλαδή στις σελίδες με τους κινηματογράφους και τα θέατρα.

Τελευταία, το παιχνίδι «χόντρυνε» καθώς έδειξε τα χρυσά του δόντια και το θηρίο της «Ζούγκλας». Ο καταδικασμένος για συκοφαντική δυσφήμιση Τριανταφυλλόπουλος, με τη γνωστή μέθοδο που περιλαμβάνει την κρυφή κάμερα  να κολυμπάει μέσα σε πομπώδη μουσική αγωνίας, κορώνες για τρομερές αποκαλύψεις -λέγε με λάσπη-  και δηλώσεις… γειτόνων (sic) επιχείρησε, ανεπιτυχώς ως συνήθως, να αναδείξει τη… δυνατότητα για…  πρόσβαση της εταιρείας του πολ. μηχανικού Αλέξη Τσίπρα στην εκτέλεση δημοσίων έργων. Την ίδια μέρα (21/11), όλως τυχαίως, ο Γ. Καρατζαφέρης  στο λόγο του στη Βουλή, είχε υπονοήσει ανήθικη επαγγελματική δραστηριότητα του προέδρου του ΣΥΝ.

Το πρόβλημα, πιστεύω πως ξεπερνάει την ακεραιότητα του χώρου της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Γιατί, τι μένει σε μία χώρα της οποίας οι κάτοικοι που ψηφίζουν τα δύο κόμματα εξουσίας δηλώνουν ότι «ΟΛΟΙ οι πολιτικοί είναι ψεύτες και κλέφτες», ότι «ΟΛΟΙ τα παίρνουν» και τελικά καταλήγει να πει «ακόμα και ο Τσίπρας λαμόγιο είναι»; Η προσπάθεια, συνειδητή ή ασυνείδητη, εκφασισμού της κοινωνίας είναι σαφής και είναι βέβαιο ότι θα βρει πρόσφορο έδαφος στις δύσκολες μέρες της οικονομικής ύφεσης και της ανεργίας που έρχεται και στην Ελλάδα. Αν δεν δράσουμε έγκαιρα και δυναμικά. Αν δεν αντεπιτεθούμε.

Γι’ αυτό οφείλουμε καταρχάς να συνεχίσουμε αμείωτη τη δράση και την εξωστρεφή μας έκφραση σε όλα τα επίπεδα, πανελλαδικά. Παράλληλα,θα μπορούσαμε να οργανώσουμε  παντού ακτιβισμούς με τους οποίους να σαρκάζουμε τη σχέση της πολιτικής με τη μιντιακή εξουσία. Αλλά δεν φτάνει μόνον αυτό. Μπορεί οι προαναφερόμενες επιθέσεις να απαντήθηκαν από το κόμμα και από τον ίδιο τον Αλέξη, αλλά θεωρώ ότι το ύφος ήταν αμυντικό έως και απολογητικό. Νομίζω πως από εδώ και πέρα, δεν πρέπει να χαρίζουμε κάστανα σε κανέναν. Να απαντάμε χωρίς politically correct στρογγυλέματα και περιστροφές, με τρόπο που να εκθέτει, τεκμηριωμένα, τον πολιτικό, τον επιχειρηματία, τον καναλάρχη που συκοφαντεί έναν ολόκληρο πολιτικό χώρο, δια μέσου ενός συντρόφου. Να μην διστάσουμε να προειδοποιήσουμε μία – δύο φορές ακόμα και για χρήση ένδικων μέσων αν χρειαστεί. Να είμαστε, ακόμα, πραγματικά αιχμηροί, πραγματικά διαφορετικοί, πραγματικά «ενοχλητικοί» στις τηλεοπτικές  μας παρεμβάσεις, εκφράζοντας τις πραγματικές σκέψεις και την αγανάκτηση του κόσμου της εργασίας και της ανεργίας.

Και βέβαια, από την άλλη οφείλουμε να προασπίζουμε την ταυτότητά μας. Να μην βγάζουμε μόνοι μας τα μάτια τροφοδοτώντας άρθρα τύπου Β. Κεχαγιά («Τα Νέα») και Φ. Παπούλια («Ελευθεροτυπία») που διαστρεβλώνουν την εικόνα αλλά και τη νοοτροπία που διέπει το κόμμα μας αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ. Το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει, επιτέλους να γίνει πραγματικότητα. Τι περιμένουμε; Να φτάσουμε, «φαγωμένοι», στις εκλογές για να συσταθεί και να λειτουργήσει;

Τέλος, εμείς, η “βάση” του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να κατακλείσουμε τα κανάλια και τις εφημερίδες με τηλέφωνα, επιστολές και emails που να εκφράζουν την οργή για την επίθεση -συκοφάντηση και περιφρόνηση-  που δέχεται η αριστερά. Στον χώρο του διαδικτύου οφείλουμε να παλέψουμε απαντώντας με στοιχεία και δεδομένα στα blogs που παπαγαλίζουν και αναπαράγουν τη γκαιμπελική μέθοδο («πες πες, κάτι θα μείνει») του Τριανταφυλλόπουλου και του Καρατζαφέρη.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, θα πρέπει να είμαστε συσπειρωμένοι και αποφασισμένοι σε αυτόν τον αγώνα. Χωρίς άγονες μιζέριες και τοπικούς, κεντρικούς παραγοντισμούς. Γιατί, δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα. Ας είμαστε, λοιπόν, ανυποχώρητοι και συνεπείς.

Για μια άλλη εθνική πολιτική στον Αθλητισμό

Του Χρ. Πιλάλη* ( “Ελευθεροτυπία”, 30/05/08 )

Το πρόβλημα της φαρμακοδιέγερσης (ντόπινγκ) στην Ελλάδα συνδυάζει την ύπαρξη οικονομικών συμφερόντων με την εθνικιστική προσέγγιση μέσα από αθλητικές νίκες σε διεθνείς διοργανώσεις. Ο πυρήνας του προβλήματος βρίσκεται στη στρατηγική ανάπτυξης του αθλητισμού που επέλεξαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ παλιότερα και της Ν.Δ. σήμερα. Επιλέχθηκε η ανάπτυξη ολόκληρων κλάδων της οικονομίας με όχημα τη διεκδίκηση και τη διοργάνωση από τη χώρα μας σημαντικών αθλητικών γεγονότων και όχι η ανάπτυξη του αθλητισμού ως στοιχείο της κοινωνικής πρόνοιας, η φυσική αγωγή στην εκπαίδευση, οι οργανωμένες δραστηριότητες άθλησης από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, η ανάδειξη των ελεύθερων χώρων για όφελος των δημοτών, η ενίσχυση των ερασιτεχνικών αθλητικών σωματείων.

Η κυβερνητική επιλογή οδηγεί τον αθλητισμό κατ’ ευθείαν στην αγκαλιά των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών, των επιχειρήσεων της διαφήμισης, των μάνατζερ, των σύγχρονων αθλητικών σκλαβοπάζαρων, των μεγάλων διεθνών αθλητικών ομοσπονδιών, που προσπαθούν να λειτουργήσουν πάνω από κάθε εθνικό δίκαιο, πάνω από κάθε ευρωπαϊκό θεσμό, επιχειρούν να ανατρέψουν εργασιακές σχέσεις, μεταναστευτικές πολιτικές, κάθε προσπάθεια ανάδειξης του κοινωνικού χαρακτήρα του αθλητισμού στην Ευρώπη και την Ελλάδα, τα πάντα για τα υπερκέρδη. Οδηγεί στην αποθέωση της εμπορευματοποίησης του αθλητισμού. Αυτή η κυβερνητική επιλογή βρήκε πρόσφατα αρωγό της τη «Λευκή Βίβλο» για τον αθλητισμό που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στόχος της Βίβλου είναι η αντιμετώπιση του αθλητισμού ως μιας ακόμα μεγάλης αγοράς, για την οποία η Ε.Ε. επιθυμεί να χαράξει κανόνες, προκειμένου το πεδίο να είναι ελκυστικό στους ενδιαφερόμενους επενδυτές. Η ανθρωποκεντρική διάσταση της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού μόνο ως άλλοθι υπάρχει στη Βίβλο.

Βέβαια, το αθλητικό σύστημα στην Ελλάδα, σε όλα τα επίπεδα, την κυρίαρχη φιλοσοφία του και τις πρακτικές του, το δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ. Ως ΣΥΝ και ως ΣΥΡΙΖΑ επιθυμούμε την κατάρρευση αυτού του στρεβλού αθλητικού οικοδομήματος.

Οι προτάσεις για το ντόπινγκ, που εδώ και χρόνια έχουμε καταθέσει, διεκδικούν:

* Ουσιαστική θεσμοθέτηση του Εθνικού Συμβουλίου Καταπολέμησης του Ντόπινγκ (ΕΣΚΑΝ) ως Ανεξάρτητης Αρχής.

* Νομοθετική κατοχύρωση της αξιοποίησης σύγχρονων μεθόδων και αιματολογικών εξετάσεων στους αθλητές ομαδικών και ατομικών αθλημάτων, στο πλαίσιο των εθνικών αθλητικών διοργανώσεων, για την αποτελεσματική ανίχνευση απαγορευμένων ουσιών.

* Διάθεση των απαραίτητων οικονομικών μέσων στις εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες και ταυτόχρονα θέσπιση των αναγκαίων ελέγχων αντιντόπινγκ για όλους τους αθλητές που αναδεικνύονται πρωταθλητές στους πανελλήνιους αγώνες, όλων των ατομικών αθλημάτων, όλων των ηλικιακών κατηγοριών. Για τα μέλη των εθνικών ομάδων υποχρεωτικός, αιμοτολογικός έλεγχος αντιντόπινγκ 2 φορές το χρόνο, πέραν των ελέγχων των διεθνών ομοσπονδιών.

* Σε περιπτώσεις στις οποίες διαπιστώνεται «ομαδικό» ντόπινγκ, θεσπίζεται ποινική ευθύνη για τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της αρμόδιας ομοσπονδίας, ενώσεως ή αθλητικού σωματείου, στα οποία θα επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις έως και έκπτωση από το αξίωμά τους.

* Και στον επαγγελματικό αθλητισμό, αφαίρεση βαθμών από τις ομάδες που ευνοούνται από περιπτώσεις ντοπαρίσματος των αθλητών και άλλες διοικητικές και οικονομικές κυρώσεις.

* Μέτρα για την πλατιά επιμόρφωση των αθλητών, για τη συστηματική ενημέρωσή τους σχετικά με τις επιπτώσεις στην υγεία και την αρμονική ψυχοσωματική ανάπτυξή τους από τη χρήση απαγορευμένων φαρμακευτικών ουσιών.

Ενημέρωσή τους για τον «κώδικα συμπεριφοράς κατά της φαρμακοδιέγερσης στον αθλητισμό».

* Ποσοστό επί των κερδών του ΟΠΑΠ και των αθλητικών εταιρειών για την ενίσχυση της αθλητικής έρευνας και της καμπάνιας αντιντόπινγκ, του ΕΣΚΑΝ, του εργαστηρίου αντιντόπινγκ στο ΟΑΚΑ. Μέτρα ενίσχυσης απέναντι στη σημερινή υποβάθμιση της αθλητικής επιστήμης και έρευνας γενικότερα και στην απαξίωση, με ευθύνη της Πολιτείας, του Εθνικού Κέντρου Αθλητικών Ερευνών του ΟΑΚΑ.

* Εναρμόνιση της νομοθεσίας για το ντόπινγκ με το νομικό πλαίσιο για την παραγωγή, τον έλεγχο της εισαγωγής, τους όρους εμπορίας και τους κανόνες διακίνησης φαρμακευτικών ουσιών, καθώς και τον ιατρικό κώδικα.

* Ριζική ανατροπή του σημερινού μοντέλου φυσικής αγωγής στα σχολεία, με τη δημιουργία ενός Εθνικού Ενιαίου Συστήματος Φυσικής Αγωγής, με συγκεκριμένες κατευθύνσεις αγωγής υγείας, στην οποία συμπεριλαμβάνονται η ενημέρωση για το ντόπινγκ, αλλαγή κατεύθυνσης των αναλυτικών διδακτικών προγραμμάτων φυσικής αγωγής, βελτίωση των υποδομών και σύστημα προληπτικού ιατρικού ελέγχου ενδοσχολικά, με ουσιαστική τήρηση κάρτας υγείας των μαθητών.

Η εφαρμογή των παραπάνω μέτρων απαιτεί μια διαφορετική φιλοσοφία για τον αθλητισμό. Μια φιλοσοφία που δεν θεωρεί εθνική υπόθεση την κατάκτηση μεταλλίων, αλλά την προφύλαξη και τη βελτίωση της υγείας των νέων μας, μεταξύ άλλων και με τη συμβολή της αθλητικής δραστηριότητας

* Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΣΥΝ, υπεύθυνος για τον Αθλητισμό.

“Οραματική Παρέμβαση ενός απλού μέλους του ΣΥΝ για ένα ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 8 ΣΗΜΕΙΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ: ΕΙΜΑΣΤΕ ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ, ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ!”

του Γ. Κυριακάκη ( Λονδίνο, 05/02/2008 )

5ο Συνέδριο – Δημόσιος διάλογος

Θεωρώ ότι αν όχι σε αυτό, τουλάχιστον στο επόμενο συνέδριό μας, σύνθημά μας πρέπει να είναι το ΕΙΜΑΣΤΕ ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ, ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ, το σύνθημα του Μάη του 68. Όχι γιατί η συγκυρία μοιάζει, ούτε γιατί σαν κόμμα έχουμε κάτι κοινό με το Μάη του 68 (ούτε ποτέ είχαμε), αλλά απλά γιατί είναι ένα τόσο όμορφο σύνθημα! Αυτό που θα ήταν το πιο επαναστατικό για την Ελλάδα εδώ και 20-40 χρόνια και προφανώς και για τα επόμενα 20-40 χρόνια θα ήταν να αποκαταστήσουμε την σχέση μας με την αισθητική! Έχουμε αλήθεια σκεφτεί πώς είναι οι πόλεις μας; οι δρόμοι μας, τα σπίτια μας, οι δουλειές μας, οι σχέσεις μας; Αν για κάτι η Ελλάδα χρειάζεται την Αριστερά είναι για να ομορφύνει!

Όμως για να γίνει αυτό η Αριστερά πρέπει πρώτον να κυβερνήσει και δεύτερον να μην κυβερνήσει όπως όλοι οι άλλοι, δηλαδή να διαχειριστεί το σύστημα (όπως έγινε σε Ιταλία πρόσφατα και Γαλλία παλιότερα) και φυσικά όχι όπως τα πατριαρχικά καθεστώτα του αυταρχικού σοσιαλισμού. Για να είμαι καθαρός δεν θεωρώ αδύνατο, ούτε να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κόμμα, ούτε να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ πλειοψηφία. Γι αυτό και θεωρώ ότι όλες οι τάσεις του ΣΥΝ ακόμα και αυτή των αγαπημένων μου φίλων της αριστερής ανασύνθεσης, είναι ανεπαρκείς, γιατί διεκδικούν το δυνατό, το εφικτό κι όχι το αδύνατο. Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού για τους επαγγελματίες πολιτικούς, όχι για τους αριστερούς. Για μένα το αδύνατο δεν είναι να κυβερνήσουμε. Το αδύνατο είναι να θέσουμε τις βάσεις για ένα σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο, άμεσα. Από την πρώτη μέρα που θα κυβερνήσουμε. Ίσως κι από τη στιγμή που θα συλλάβουμε τον τρόπο, ίσως κι από αύριο, κι από σήμερα. Ίσως το αδύνατο, είναι αυτό που δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να σκεφτεί. Από συνήθεια, ή από φόβο, ή κι από τα δύο. Γι αυτό λοιπόν προχωράω αμέσως σε ένα υποθετικό πρόγραμμα μιας κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ 8 σημείων και το καταθέτω για τα επόμενα 1, 2, 3 και 103 συνέδρια του ΣΥΝ, μέχρι να υλοποιηθεί:

1. Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θεσμοθετεί αμέσως μορφές άμεσης δημοκρατίας και αυτό-οργάνωσης των πολιτών σε όλους τους χώρους που αυτοί δεν υπάρχουν, ενώ αναδιοργανώνει ριζικά όλο το θεσμικό πλαίσιο του συνδικαλισμού, της αυτοδιοίκησης, και όλων των συμμετοχικών θεσμών στην εργασία, στη διοίκηση, στη γειτονιά κοκ. Σταδιακά δημιουργούνται δίκτυα που συνδέουν τους τοπικούς θεσμούς με τους περιφερειακούς και εθνικούς, (μέχρι και το κοινοβούλιο και την κυβέρνηση) όχι μέσω μόνιμων αντιπροσώπων, αλλά μέσω ελεγκτικών περιοδικών αντιπροσώπων και μηχανισμών. Όλοι είναι αιρετοί και όλοι ανακλητοί.

2. Νομιμοποιούνται αμέσως όλοι οι μετανάστες και έχουν όλοι το δικαίωμα να γίνουν έλληνες πολίτες μετά από μια πενταετία. Προστατεύονται με νόμο ισότιμα όλες οι θρησκείες κι αναγνωρίζεται απόλυτα το δικαίωμα του αυτό-προσδιορισμού.

3. Άμεση φορολογική μεταρρύθμιση, φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου, δραστική μείωση εξοπλισμών, κατάργηση της στρατιωτικής θητείας ή μείωση της στους 3 μήνες. Εκπόνηση προγράμματος δημόσιων επενδύσεων για αναδιανομή του εισοδήματος μέσω αυτού με ορίζοντα 5ετίας με ανοιχτή την συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων με διαφανείς διαδικασίες με κύριο στόχο τις υποδομές στην περιφέρεια: Ήπειρο, Θράκη, Μακεδονία και νησιά, σε προτεραιότητα.

4. Ριζική αναδιάρθρωση του συστήματος υγείας με την συγκρότηση τοπικών ιατρείων που καλύπτουν όλους τους πολίτες ανεξάρτητα από ασφάλεια στο επίπεδο της γειτονιάς-κοινότητας, πολύ-ιατρείων και κέντρων υγείας στο επίπεδο του δήμου και νοσοκομείου σε κάθε συγκρότημα δήμων με πληθυσμιακά και γεωγραφικά κριτήρια. Σταθμοί απεξάρτησης σε κάθε συγκρότημα δήμων. Ελεύθερη περίθαλψη για όλους.

5. Ριζική αναδιάρθρωση του συστήματος παιδείας, καθιέρωση δια βίου εκπαίδευσης και ανοιχτών πανεπιστημίων. Χρηματοδότηση της έρευνας. Σύνδεση των διάφορων βαθμίδων της παιδείας μεταξύ τους και με τον εθνικό σχεδιασμό για ολική απασχόληση. Δημιουργία τοπικών και περιφερειακών επιτροπών παιδείας με πλήρη λαϊκή συμμετοχή. Ριζική αναδιάρθρωση του προγράμματος σπουδών σε όλες τις βαθμίδες με κέντρο τον άνθρωπο την οικολογία, τη δημιουργικότητα και το σεβασμό του διαφορετικού. Κατάργηση όλων των ανταγωνιστικών εξεταστικών συστημάτων. Παιδικοί σταθμοί δωρεάν για όλα τα παιδιά με ουσιαστική επιστημονική παιδαγωγική στήριξη

6. Δραστική περικοπή της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς, εξ-ορθολογισμός του νομοθετικού πλαισίου, σταδιακή αφαίρεση διοικητικών λειτουργιών από τη γραφειοκρατία και πέρασμα τους σε λαϊκούς θεσμούς, δημιουργία ελεγκτικών μηχανισμών προστασίας του πολίτη, της φύσης και της δημοκρατικής λειτουργίας του κράτους. Άμεση θεσμοθέτηση πλέγματος προστασίας του περιβάλλοντος, δραστικές απαλλοτριώσεις και αστικές αναδιαρθρώσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα, Ηράκλειο. Ριζική αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμησης.

7. Εθνικός σχεδιασμός για την πλήρη απασχόληση, ενίσχυση δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων και πρωτοβουλιών που συγκλίνουν σε αυτό το στόχο.

8. Ειρηνική εξωτερική πολιτική και διεθνείς πρωτοβουλίες για την καταστροφή της πολεμικής βιομηχανίας και τον τερματισμό της παραγωγής και εμπορίας όπλων και οπλικών συστημάτων.

Και αυτή θα είναι μόνο η αρχή…

Αν συμφωνήσει και ο διάβολος με αυτό το πρόγραμμα, ας το κάνουμε και με το διάβολο ρε παιδιά…σημασία έχει να το κάνουμε, και όχι με ποιόν. Ποια από τις τάσεις του ΣΥΝ διαφωνεί με αυτό το πρόγραμμα; Σύντροφοι …αυτό είναι το αδύνατο…αυτό πρέπει να διεκδικήσουμε! Σήμερα!

Καλή επιτυχία στο συνέδριο.

H επισφράγιση

του Σ. Αναστασόπουλου ( Αθήνα, 28-1-08 )

5ο Συνέδριο – Δημόσιος διάλογος

Οι εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου δικαίωσαν την επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο ως εκλογικού σχηματισμού αλλά και ως πολιτικής προοπτικής και δράσης. Τα αυξημένα της επαρχίας αλλά και τα υψηλά ποσοστά των μεγάλων πόλεων έδειξαν ότι υπάρχουν πολίτες που μας ακούν «εκεί έξω» και παρακολουθούν την πορεία της σύγχρονης ριζοσπαστικής και ανανεωτικής Αριστεράς. Η καρδιά του ΣΥΡΙΖΑ ωστόσο είναι, καλώς ή κακώς, ο ΣΥΝ. Ο ΣΥΝ πήρε την πρωτοβουλία, αυτός έχει πάρει τις σχετικές αποφάσεις (4ο και Διαρκές ΣΥΝέδριο) για στοχοπροσήλωση σε αυτό το σημαντικό πολιτικό εγχείρημα. Η υγεία, η ενδυνάμωση και η συσπείρωση – με όρους πολιτικούς – του κόμματός μας, επομένως, αποτελούν προϋπόθεση για την διεύρυνση και την ευρύτητα της ριζοσπαστικής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι θέσεις τις οποίες εισηγείται η ΚΠΕ στο 5ο ΣΥΝέδριο υπηρετούν αυτό ακριβώς το ζήτημα. Γιατί το διακύβευμα σε αυτό το συνέδριο δεν είναι άλλο από το να σφραγιστεί η πολιτική συσπείρωση των δυνάμεων του ΣΥΝ πάνω στην αριστερή πορεία που χαράξαμε πριν τρία χρόνια. Όσοι περισσότεροι ακολουθούμε αυτή ακριβώς την πορεία τόσο δυνατότερο το μήνυμα που θέλουμε και εκπέμπουμε στον κόσμο. Σε έναν κόσμο του οποίου το ενδιαφέρον διαβαθμίζεται από δυσπιστία έως και έντονο ενδιαφέρον. Σε έναν κόσμο που παραμένει από απολίτικος έως και αμήχανος μπροστά στις εξελίξεις του ελληνικού καπιταλιστικού συστήματος. Στον εργασιακό μεσαίωνα, στην ανεργία, στην βαθμιαία κυριαρχία του ιδωτικού πάνω στο δημόσιο, στο ανασφαλές ασφαλιστικό, στην σταθερή υποβάθμιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας, στην εξαθλίωση του συστήματος ( του ποιού; ) υγείας κτλ.

Κι εδώ πρέπει να πούμε ότι είναι άδικο και αντιδημιουργικό να παρουσιάζουμε την κατάσταση σχεδόν μαύρη στο κόμμα μας. Τώρα μάλιστα που η κοινωνία μας αφουγκράζεται περισσότερο από ποτέ αν (θέλει να) δει κανείς τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοτικών και βουλευτικών εκλογών, τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, τη συμμετοχή των πολιτών στα κινήματα κοκ. Είναι, επίσης, άδικο, άτοπο και εκ του πονηρού να υπονοούμε ή και να υποστηρίζουμε ανοιχτά ότι οι ίδιοι σύντροφοι που στήριξαν και εφάρμοσαν τις αποφάσεις των τελευταίων συνεδρίων μας (ΣΥΡΙΖΑ, δημοτικές κινήσεις, αντικομφορμισμός στη δράση) είναι οι ίδιοι που τώρα ξεπουλούν αυτό τον αγώνα συμμαχώντας με τους «ανανεωτικούς».

Αντίθετα, οι υπογραφές του Αριστερού Ρεύματος, του Κοκκινοπράσινου Δικτύου και της Ανανεωτικής πτέρυγας σε κοινές θέσεις δείχνουν τη δικαίωση της πολιτικής του κόμματός μας και την προσήλωση, από όλους, σε αυτές τις αποφάσεις! Υπό αυτό το πρίσμα μόνο θετικό μπορεί να είναι το γεγονός ότι για πρώτη, ίσως, φορά κατεβαίνει κοινό ενωτικό κείμενο προς ψήφιση. Με στόχο τον σοσιαλισμό με δημοκρατία μέσα από τον αγώνα ενάντια στους καπιταλιστικούς μηχανισμούς της νεοφιλευλεύθερης εποχής μας. Έστω κι αν αυτή η κίνηση είχε ως τίμημα την γενίκευση κάποιων θέσεων που θα προτιμούσαμε, πολλοί σύντροφοι, να είναι πιο ριζοσπαστικές. Ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν δίνει τη δυνατότητα παρεξηγήσεων ως προς το «που πάμε». Ούτε ως προς τη συνεπή, πλέον, στάση μας απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, ούτε ως προς την προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτικού χώρου.

Ειδικότερα ως προς τον ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να δεχθούμε ότι ούτε εμείς, ούτε οι άλλες συνιστώσες είναι έτοιμες για την μετατροπή του τελευταίου σε κόμμα. Ποιος είπε άλλωστε ότι οι ανένταχτοι σύντροφοί μας θέλουν απαραίτητα να ενταχθούν πάλι ( ; ) σε κάποιο κομματικό μηχανισμό. Παράλληλα, ο ίδιος ο υποψήφιος πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας έχει καταστήσει σαφή τη θέση του ως προς αυτό το θέμα. Ασφαλώς η προτεραιότητά μας ( πρέπει να ) είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και παλεύουμε μέσα σε αυτόν, αλλά ξέρουμε ότι η πολιτική θωράκιση της κύριας συνιστώσας που τον συγκροτεί αποτελεί τη βάση για τη διεύρυνσή του. Ως εκ τούτων και επειδή είμαστε με τον συνασπισμό της Αριστεράς και όχι με τον διχασμό της, χιλιάδες σύντροφοι στηρίζουμε την ενωτική κατάθεση θέσεων και προτάσεων που αποτελούν την επισφράγιση της αριστερής στροφής του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Οικολογίας και ένα γερό θεμέλιο για την περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση της αντικαπιταλιστικής πολιτικής μας.

Κείμενο του Απ. Αγέλαστου

( Καλλιθέα,15/1/08 )

5ο Συνέδριο – Δημόσιος διάλογος

Βλέποντας να ξεκινάει ο Προσυνεδριακός διάλογος στην ΑΥΓΗ παρ’ όλες τις σχετικές δυσκολίες που υπάρχουν το βήμα της εφημερίδας δίνει τον λόγο να καταθέσουν την άποψη τους όλοι όσοι αγαπούν και πονούν το κόμμα.

Άλλωστε ο πλούτος της Αριστεράς είναι οι απόψεις των μελών που σε κρίσιμες στιγμές είναι αυτοί που θα αναλάβουν τις ευθύνες τους. Κατ’ αρχήν να σας πω ότι είμαι ο Αποστόλης Αγέλαστος μέλος της Πολ Κινησης Καλλιθέας του ΣΥΝ

Διαβάζοντας την Κυριακή την άποψη της συν. Πανάρετου θέλω να πω την αντίθετη άποψη και να την θέσω στην κρίση σας.

Δεν θέλω να απαριθμήσω τους λόγους αλλά πιστεύω στην υποψήφιότητα ΤΣΙΠΡΑ και στην ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ.

Πιστεύω ότι μοναδική διέξοδος απέναντι στην συνολική προσπάθεια αναμόρφωσης του γαλαζοπράσινου δικομματικού σκηνικού είναι ο δρόμος που με τόσο κόπο χαράξαμε. Ο Δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτόν τον δρόμο μας εδειξαν οι κινητοποιήσεις για το άρθρο 16 για το ασφαλιστικό και όλα όσα ζήσαμε το τελευταίο διάστημα .Είδαμε ακόμη την δυναμική της Νέας Γενιάς . Νέοι που θέλουν να απαλλαγούν από τα διλήμματα του μικρότερου κακού που μας έχουν οδηγήσει από το κακό στο χειρότερο. Νεοι που θέλουν να εντείνουν την πάλη τους ενάντια στις ιδέες της συναίνεσης και της ενσωμάτωσης στο σύστημα που παράγει μίζες και διαφθορά. Νέοι που θέλουν να κάνουν ακηδεμόνευτους και αποφασιστικούς αγώνες και να γράψουν την δική τους ιστορία δίπλα στους εργαζόμενους δίπλα στους ανθρώπους που αγωνίζονται για ένα πιο δίκαιο Αύριο .Νέοι που δεν θέλουν να αποφασίζουν άλλοι γι’ αυτούς . Θα μπορούσα να γεμίσω σελίδες ο χώρος όμως είναι περιορισμένος γι’ αυτό έρχομαι στο θέμα .

Ο Αλέξης Τσίπρας για όλα όσα ανέφερα είναι αυτός που μπορεί να έχει τα πιο θετικά αποτελέσματα σ’ αυτό το Νέο που οραματιζόμαστε. Ο ΣΥΝ και Ο ΣΥΡΙΖΑ στο κέντρο του ενδιαφέροντος του Αριστερού κόσμου. Θέλω να πω ότι ,το γεγονός που δεν είναι βουλευτής ίσως να είναι πλεονέκτημα. Υπάρχουν πολλοί ικανοί και έμπειροι σύντροφοι στο Κοινοβούλιο .Μέχρι τις επόμενες εκλογές μπορεί να χρησιμοποιήσει τον χρόνο υπέρ του κόμματος, να γυρίσει την Ελλάδα ,να γνωρίσει από κοντά τα προβλήματα των ανθρώπων και με την οξυδέρκεια που τον διακρίνει να γίνει ένας σύγχρονος ηγέτης της Αριστεράς .

Και πριν κλείσω λίγα λόγια για τις θέσεις. Είναι ένα κείμενο που θέλει να τα έχει καλά με όλους. Το κείμενο που με συγκινεί σαν Αριστερό είναι το ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ. Έχει την δυναμική που χρειάζεται η εποχή μας

Συντρόφισσες και Σύντροφοι επειδή κοντεύω τα 70 και είμαι 52 χρόνια στην Αριστερά σας προτείνω πριν το απορίψετε να του ρίξετε μια ματιά ακόμη.

Σας ευχαριστώ

Με συντροφικούς χαιρετισμούς